In de Griekse Oudheid was Hestia de belangrijkste godin, de godin van de haard en van de gastvrijheid. Zij zag en wist alles, maar ze gaf nooit een oordeel en koos nooit partij. Het was juist die onpartijdigheid die eenheid bracht in de Griekse samenleving. Plato roemde haar en noemde haar ‘de navel van de wereld’ en ‘de essentie van de dingen’. Een altaar voor Hestia was een gewijde plaats die asiel betekende voor degene die daar kwam schuilen. Er werd
brons en bladgoud
de lengte van de brons is 18,5 cm
Deze Buitengewone Buitenaar Award verbeeld de samenleving van Almere Buiten die meer in balans komt doordat het licht van een buitengewone Buitenaar er op schijnt.
Ik wil als kunstenaar vorm geven aan het enthousiasme voor mijn leven. Telkens blijkt dat tijdens het creeren ongebruikelijke vormen ontstaan. In de wisselwerking van iets te willen uitdrukken en dat wat mijn handen maken, leer ik opnieuw te kijken. Dit bronzen beeldje is daar een voorbeeld van. Een oog met banen van licht die twee gezichten zichtbaar maken. De invalshoek van het licht bepaalt wat er wel en wat er niet gezien wordt. Een nieuwe balans vinden door zaken
brons op sokkeltje van Bianco del Mare
de hoogte van de brons is 7 cm
Dit beeldje is ontworpen voor de groenaannemer Boogaart in Almere. Het wordt als de ‘Boogaart Waarderings Award’ gegeven aan personen die zich bijzonder hebben ingezet voor het ‘groene vakgebied’ in de meest ruime zin. Gedicht bij Blad door Hein Walter. Schenkplaatje Boomgraatje Visblaadje Luchtpaadje Zeestraatje Doorlaatje Zwemmaatje Groenstaatje Sieraadje Kunstpraatje
Het Funen is een nieuwe woonwijk in de Amsterdamse binnenstad. Aan de ene kant van dit bronzen geschenk is in relief de plattegrond te zien van deze nieuwe wijk. De andere kant toont dezelfde lokatie zoals die in de zeventiende eeuw was.
Reimert is een aannemer grond, weg- en waterbouw. De vier ringen verbeelden dit. Op het diepste niveau een kolk voor het rioleringswerk. Daarboven de spiegeling van een brug in het water. Daarboven sporen van banden in de grond. En als laatste het straatwerk.
Toen ik mij verdiepte in de eisen die aan deze prijs werden gesteld kwam een herinnering boven aan hoe ik als kind naar de wolken zat te kijken. Al kijkend ontwaardde ik hele werelden in de wolkenformaties. Reuzen, honden, gezichten. Steeds veranderde de vorm van de wolk. Een vogel werd een dame… Mijn leeftijdsgenoten gingen gemakkelijk mee in dit spel maar ‘de grote mensen’ hadden lang niet altijd de tijd voor deze dromerij. Wolken zijn bijna symbool voor de droom.
Deze plastiek werd aangeboden aan een scheidend voorzitster die zich als bezige bij heel verdienstelijk had gemaakt en daarnaast getrouwd is met een man die als hobby bijen houdt.
Dit beeld was het verjaardagsgeschenk dat de stad Almere in 1992 gaf aan haar zusterstad Aalborg ter gelegenheid van haar 1300-jarig bestaan. De sokkel heeft een tekstplaatje waar de wens op staat gegraveerd dat het Aalborg ook in de komende 1300 jaar voor de wind mag gaan.
