Beeld geinspireerd op de mythe van Er van Plato. Gedicht bij Herinnering door Hein Walter. Herinnering Er is de man. In de man is er de ziel. In de ziel, zo oud als het licht, is er de macht, de macht van het al, de kracht van de zon. In de zon is er de dag. In de zon is er de nacht. In de nacht is er de man die zoekt naar zijn ziel, de man die afdaalt
Gedicht bij Herfstblad door Hein Walter. Herfstblad Roekeloos groeien is lente, schitterend in zonlicht, groen, het vel op maat. Zomer is welvaart, vol aanzien, bewust van wilskracht en fraai, maar schoonheid komt pas met gebreken, als het oog de diepte toont, de huid voorbij, blootgelegd – herfst. Neergezet in taal, vorm of teken, alles wat is, wordt eens doorgestreept: namen, symbolen, kraaienpoten in de klei, al het groeiende, al het bewegingloze, al. Er is niets dat niet valt; er
brons op een gepolijste granieten sokkel
de hoogte van de brons is 18 cm
Beeld ontworpen op het thema Flevolands erfgoed in opdracht van de provincie Flevoland. Gedicht Herkomst door Hein Walter Herkomst Gezicht op het verleden: zie de jager – zijn oog gericht op overleven – of een werktuig uit handen van een vroege verzamelaar, een mes voor het graan, een slag in de lucht. In de balans tussen verstand en natuur een visie op het nu: een golf hoger dan de horizon – geen mens te zien die weet heeft van
Gedicht bij Maat door Hein Walter. Maat Ergens, ooit, was alles een. Nu, hier, is alles twee. Elk ding, elke kracht, elke vorm heeft zijn onding, omtrek, tegendeel; voor elk ja staat omgekeerd een nee, voor elke steen is er een leegte waar precies die steen niet, en voor elke klank is er een even grote stilte. Zo is de wet van de materie. Dus als ik wil dat iemand ja zegt, moet ik er daar met nee een passende
brons op gepolijste granieten sokkel
de lengte van de brons is 18 cm
Gedicht Vleugels door Hein Walter. Vleugels Was ik een mens zoals geen ander en hoogte riep me onweerstaanbaar, dan bond ik deze vleugels op mijn rug om te vliegen boven alles. Was ik een mens zoals ik kind was en het ijs was glas en prachtig, dan bond ik deze ijzers aan mijn voeten om te zweven over land. Was ik een ander dan mijzelf en de zee liet me niet los, dan zag ik deze boegen snijden door
brons op sokkel van Bianco del Mare
hoogte van de brons is 26 cm
Gedicht bij Intimiteit door Hein Walter Intimiteit Zoals geliefden ben ik, samen in naam van mijn leven. Zoals twee mensen onder schaduwrijk loof op de bodem van geschiedenis in de veilige ruimte van Eden, onbewust van goed of kwaad, ben ik vrouw en man. Ik hoef niets te zeggen als ik ons heb gevonden, ik hoef niets te zeggen want niets is verzwegen.
brons op houten sokkel
de hoogte van de brons is 19 cm
Hestia geeft geen oordeel. Zij is eigelijk een non-persona. Daarom is het meer? passend haar als een abstactie te verbeelden. Dit beeldje is ontworpen voor een echtpaar. Het symboliseerd hun vrijplaats. Dat punt in de relatie waar je vrij bent van meningen over elkaar en jezelf. Je kunt er een briefje bij leggen als je even niet weet hoe je verder moet. Zo van, Laat me vandaag even. Of een briefje met dat wat onoplosbaar lijkt. Gewoon om het even
